Hilal Akansel
İksir.

Her zaman tam olarak hissetmek isticeksin mutluluğu hic bı zaman tam olarak mutlu olamicagin karamsar düşüncelere sahipken.. Herseyin senin elinde olduğunu bildigin halde hemde.. Bosyere Polonyana diye birşeyi uydurulmamis ki bu hayatta.. Kılıktan kılığa girmeyi sahtekarlık olarak düşünme bak cevrene ne kılıklar var yanında, arkanda, önünde hepsi mı sahtekar öyleyse.? Yoksa hepsi isini mı biliyor sadece.? Olabilirsin, yapabilirsin hep iyiyi düşünebilirsin.. Sen iyiyi düşününce zamanın sana en iyisini getireceğine inanabilirsin. Canin yansa da susabilirsin ve anlatabilirsin geç olsada iyiliğini, samimiyetini, hayallerini.. Ve birgun herkese istediğin gibi seslendirilirsin herkesin isminin basina istediğin sıfatı koyabilirsin.. Sevgili, anne, baba, es, dost.. Hangisiyse istedigin iste.. Bu iksir icin sadece biraz sabır, zaman ve hep mutlu görünmek yeterli anla iste..

HİÇ BİR İNSANI UNUTMAK ZORUNDA KALDIN MI?

Hiç, bir insanı unutmak,bir insandan vazgeçmek,bir insanı hayatından sonsuza kadar çıkartmak zorundakaldın mı hiç?Hani ölmüş gibi,hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi,her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyipama aslında hiç gelemeyeceğini de bilmen gibi.Ne zor şey değil mi ölmediğini bilmek,ama ölmüş gibi ulaşılmaz olması artık o insanın sana,ne kadar katlanılmaz bir gerçek değil misen hala bu kadar sevgili iken?Özlemek,bu kadar özlemek,etini kemiğini yakarcasına özlemek…çok kötü değil mi?Bu kadar özleyip onu görememek,ona dokunamamak,onu işitememek,artik sonunun “Pi” hali değil mi? Biliyorsun değil mi?Ne kadar umutsuz bir arayıştır o,kalabalık caddede geçen binlerce yüze bakmakbelki bir kez daha görebilmek için o yüzü,belki biraz önce geçti bu kaldırımdan diye düşünmek,belki şu an arkamda yürüyen insanların içinde bir yerde demek,belki şu an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar yaşamak,ne zordur değil mi?Ne kadar eritir insanı farketmeden.Sen de biliyorsun değil mi bunları?Bir sinema koltuğunda sen de iki kişi gibi oturdun mu hiç?Hiç iki kişi gibi zevk aldın mı bir konserden yalnız başına?Güzel bir kafe keşfettiğinde,güzel bir film seyrettiğinde,güzel bir şarkı dinlediğinde,güzellikleri oranında eksik kaldıklarını hissettin mipaylaşamadığın için onunla.Bir barın kalabalığında hiç yarım vücudunla sallandın mı ortada?Hiç iki kişilik beyninle yarım insan olabildin mi?Baktığında aynana sadece yüzünün bir yarısını gördüğünoldu mu hiç?Sana hayatındaki en büyük yoksunluğu yaşatandannefret edemediğin zamanlar oldu mu hiç?Gözünün içine baka baka kolunu, bacağını kesen bir insanın yüzünesevgi dolu bir gülümseme ile bakabildiğin zamanlaroldu mu hiç?Hayatta inandığın bütün değerlerini altüst eden birisineaşk şiirleri yazabildin mi?Onu içinde korumanın seni yok etmek olduğu zamanlarafeda oldun mu hiç?İçinde ağlayan çocuğa umut şarkıları söyleyemediğin,özlemini,susuzluğunu,açlığını gideremediğin zamanlar oldu mu hiç?Kanayan yarasını gördüğün,ama merhem olamadığın zamanlar.Gücünün,hani o tanrısal gücünün,bir çocuğun ağlamasını susturamayacak kadar olduğunugördüğün zamanlaroldu mu hiç?Hiiiiiiiç…Hiiç…hiç…Bir hiç…